Behandeling

Misofonie & fonofobie

Behandeling

Patiëntspecifiek

Behandeling van misofonie & fonofobie

Geen standaardprotocol voor iedere patiënt. We behandelen niet alleen het geluid, maar het persoonlijke reactiepatroon en de factoren die het dagelijks functioneren beperken.

Waar kan behandeling op aangrijpen?

Aandacht & scanning

Wanneer u voortdurend naar mogelijke triggers luistert of moeilijk van een trigger kunt loskomen.

Gedachten & verwachtingen

Norm- en intentiegedachten, controledrang of angst voor schade en verergering.

Emoties & lichaam

Boosheid, walging, spanning, angst, lichamelijke activatie en herstel.

Vermijding & bescherming

Niet alleen of iets direct helpt, maar ook wat het op langere termijn met uw vrijheid doet.

Slaap & belasting

Bij sommige patiënten verkleinen vermoeidheid en langdurige overbelasting de tolerantiemarge.

Participatie & relaties

We richten behandeling op opnieuw kunnen eten, reizen, studeren, werken en samenleven.

Hoe ziet het traject eruit?

1

Gespecialiseerde intake

2

Persoonlijk klachtenprofiel

3

Voorafgaande psycho-educatie

4

Intensieve multidisciplinaire behandeling

5

Actief toepassen in het dagelijks leven

6

Verankerings-consult & nazorg

04 Figuur Kortetermijnopluchting Versus Langetermijnvrijheid

Wat behandeling niet betekent

U hoeft smakken niet aangenaam te leren vinden. U wordt niet zomaar zonder doel langdurig aan triggers blootgesteld. We zeggen niet dat de klacht “alleen psychologisch” is en we schrijven niet voor dat iedereen onmiddellijk alle gehoorbescherming moet verwijderen.

Nieuwe leerervaringen in plaats van “gewoon wennen”

Wanneer gedragsexperimenten of gecontroleerde blootstelling worden gebruikt, hebben ze een concreet leerdoel. Bijvoorbeeld: een trigger horen zonder onmiddellijk te corrigeren, merken dat aandacht terug naar het gesprek kan, of bij fonofobie onderzoeken of een voorspelde negatieve consequentie werkelijk optreedt.

Wanneer is behandeling succesvol?

Niet alleen wanneer een vragenlijstscore daalt. Ook wanneer u minder vooraf anticipeert, minder controle nodig hebt, sneller herstelt, minder vermijdt en opnieuw activiteiten kunt doen die voor u belangrijk zijn.

Functioneel herstel staat centraal. Het doel is niet noodzakelijk dat u nooit meer een trigger opmerkt, maar dat geluid steeds minder bepaalt waar u naartoe durft, met wie u kunt samenleven en hoeveel vrijheid u ervaart.