Getuigenissen

Getuigenissen

Hierbij wil ik u en heel het team “on-gehoord” nog eens hartelijk bedanken voor de inzet en de professionele aanpak van mijn tinnitus-probleem.
Het was een enorme opluchting dat er eindelijk echt naar me werd geluisterd, en dat ik serieus genomen werd; dat er vanuit de diagnose een aangepaste behandeling werd voorgesteld, die door de therapeuten met veel aandacht werd toegepast.
Ook de voorstelling van Karel Vingerhoeds, die in feite het verhaal “vertaalt” van vele tinnituspatienten, heeft me erg aangegrepen maar ook heel veel moed gegeven. Karel is een voorbeeld van hoe we kunnen “leven” in gezelschap van nonkel T!
Met mij gaat het ondertussen goed. Ik besef dat ik nog een weg moet afleggen, maar de wegwijzers staan nu in de juiste richting, dus het gaat lukken! En de tinnitus speelt geen hoofdrol meer in mijn leven, dat laat ik niet meer toe!

Ik wil u en heel je team fantastische mensen een hele mooie Kerst toewensen en een gelukkig 2020! Veel succes met je boek, waar ik echt naar uitkijk!

H.D.V.

19 December 2019

 

Getuigenis patiënt

Video

Het belang van zwembandjes

Ik leerde pas laat zwemmen.

Mensen hadden het me ook amper aangeleerd.

Ik deed het dus verkeerd.

Zwom met al mijn kleren aan.

Toch lukte het me om steeds weer land te vinden.

 

Ik had het goed “op den droge”.

 

Op een dag sloeg een vuurtoren alarm.

Zonder ophouden.

Tinnitus maakte me bang.

 

Ik begon me in te graven.

Dacht hiermee geborgenheid te ervaren.

Een foto van de papa met enkel nog zijn hoofd op het strand.

Dit leuke plaatje vergeelde snel.

 

De eenzaamheid overmande mij op het opeens verlaten strand.

Deze samen met onze slechte vriend “de angst” deed me huilen als een kind.

Met mijn laatste krachten kwam ik uit het mulle zand.

Klaar om me aan de zee te verdrinken.

 

Doorheen de geluiden in mijn hoofd hoorde ik de liefste vrouwenstem.

Ook onze twee kinderen zongen in koor.

Mijn hart klopte te snel.

Hun woorden waren geen vaarwel.

 

Ik zag een man in de branding.

Een uitnodiging om toch te zwemmen naar een toekomst.

Hij gaf me zwembandjes.

“Nooit te oud om het goed te leren”.

 

Hij had veel supporters om zich heen.

Spartelen hoeft niet meer.

Ga maar je tempo het is de onze.

 

Ver zwemmen wil ik ook niet meer.

Eerder dobberen op mijn rug.

Rustig genieten.

 

Ik weet dat er op het strand mensen zijn

waarmee ik samen zandkastelen kan bouwen.

 

Gedaan met rouwen om “fantoom”.

De toekomst is geen droom.

V.C.

25 oktober 2019

Anderhalf jaar geleden kreeg ik tijdens een verkoudheid een plotse pieptoon te horen. Al snel was ik in paniek en kampte ik met een grote schrik dat dit voor de rest van mijn leven zou blijven, dit wou ik niet zomaar laten gebeuren en aanvaarden. Ik ging zo snel mogelijk naar de dokter en ik legde een heel traject af van verschillende hulpverleners om de oorzaak en oplossing van mijn probleem te vinden, tevergeefs want niemand kon mij helpen. Ik was boos, gefrustreerd en hulpeloos. Gelukkig lukte het mij vanuit eigen initiatief om te leren leven met de tinnitus. Maar desondanks dat het relatief goed ging, bleef het aan mij knagen dat het nooit volledig uit mijn leven verdween.
Wanneer ik vorige maand plots overvallen werd door een heftigere versie van mijn pieptoon waarbij ik mij zeer angstig voelde, besloot ik dat het nodig was om toch verder te zoeken. Ik nam contact op met professor Vinck met de vraag waar ik het best naartoe zou gaan om geholpen te worden, al snel kon ik bij hem in zijn praktijk terecht om een onderzoek te doen en de tinnitus in kaart te brengen.
Voor het eerst werd er uitgebreid tijd genomen om alles te bekijken, ik voelde mij begrepen en gerustgesteld wetende wat er juist aan de hand was. Door inzicht te krijgen in de werking van tinnitus en hoe ik hiermee kan omgaan, voelde ik mij veel rustiger. De dagen daarna merkte ik dat de kwaadheid en frustratie, die al zo lang mijn leven domineerden, stilletjes aan verdween.
Op een heel korte periode voelde ik mij stukken beter, de tinnitus verdween steeds meer. Ik ga er nu meer naar op zoek omdat ik haar in het merendeel van dag kwijt ben, er zijn zelf dagen dat ik er helemaal geen last van heb, iets wat ik enkele maanden geleden nooit had kunnen dromen.
Inzicht krijgen en je begrepen voelen, kunnen wonderen verrichten. Bij on-gehoord wordt er tijd genomen om naar je te luisteren, grondig te onderzoeken en de nodige ondersteuning te geven.

B.G.

30 oktober 2019

Ergens zat ik tussen de pagina’s vastgeplakt in een hoofdstuk van het boek wat ikzelf ben…

Eén voor één hebben ze de blaadjes losgeweekt.

In kleine overgeplooide hoekjes, tussen vergeelde oude lijntjes tekst en overgeslagen alinea’s, wisten ze goed verstopt verdriet boven te halen.

Wat minutieus ingebed lag tussen diepe onbereikbare lagen, bewerkten ze met simpele instrumenten.

Lippen bewogen er werd gepraat , handen duwden spanning weg uit spieren en vezels, adem werd terug in je longen geblazen.

Meesters waren het , hoe zij dit zagen, oud en diep maar ook jong en vers waren die lagen….

Virtuoos legden ze in één team, de vertakte tentakels van het tinnitus geluid in een paar dagen bloot.

En nu sta ik daar in die omwoelde akker verrast en onthutst van de hervonden zuurstof…

M.H.

O2

Laten we beginnen bij het begin , ik heb al mijn leven lang (zolang ik mij kan herrineren)last van mijnT(eef)maar ik was het gewoon ,ik stelde mij geen vragen ik dacht dat iedereen dit had, aangezien er niemand over sprak,stond er ook niet bij stil ik was er mee opgegroeid,tot ik een jaar of 8 terug naar de voice keek met daar in Sean d’hondt, daar sprak men over oorsuisen, ok geen probleem ,het had een naam en realiseerde me dat het niet voor iedereen weg gelegd was blijkbaar, T’kan tegen vallen, nu ja het was leefbaar ,gewoon s’nachts af en toe last, no problem, tot vorig jaar 2018 in de zomer ik de zona gekregen had in mijn midden oor ,dan was het op 2/3 dagen volume knop op maximum, dacht ik, maar ooo’was ik mis, wat vorig jaar begon aan 7db is nu 25db en stijgend ,ik sliep niet meer,max 3h per nacht dit heeft aan gesleept tot ik proffesor Vinck ontmoette ,die heeft me gemotiveerd om er iets aan te doen, wilde ik profijt uit de therapie halen ( ik vind therapie zo’n fout woord voor het gene jullie doen, we zouden er iets anders moeten zoeken)hij rade slaappillen aan , dat heb ik wijselijk afgewezen omdat mijn mentale toestand in der mate erbarmelijke staat was dat ,het allemaal niet meer hoefde ik was letterlijk aan het afsluiten,ik was mijn T(eef) niet meer te baas, ik was ten einde,heb dan hulp en advies gekregen van uit een onverwachte hoek namelijk,mijn coach en accupunctuur die hebben gezorgd dat ik met kracht aan de week “intensieve analyse van ons eigen persoon “kon beginnen ,mijn verwachtingen waren zoals altijd bitter weinig, was het niets dan was het geen reden om er uit te stappen geen reden om het leven aftesluiten ,maar ben ik blij dat ik de kans heb aan gegrepen, het was een moeilijke beslissing , had juist een scheiding achter de rug en daar kom je niet rijk van , dus finacieel was het wikken en wegen ,maar ben er toch voor gegaan, heb zoals Bart Proffessor Vinck aan geraden had een hotel geboekt,wat mij heel goed bevallen is daar het intensieve wel druk kan zijn tussen de sessies door , zo leer je ook dat stress en spanning nefast is voor de T ,had voorgenomen om er een week vakantie van te maken en heb er van genoten, dag per dag voelde ik mijn rust en beseffte ik ook wat er mis was ,door dat dit me werd aangeleerd on rechtsreeks, mijn T(eef) is inderdaad de barometer en we moeten ernaar luisteren, luisteren naar wat ons lichaam verteld , alles met een (T)e ervoor is fout en wij met onze T weten dit maar al te goed alleen ,we zien het moeilijk en luisteren lukt ook al niet want mijn T(eef) loopt ne ganse dag te janken, maar de mensen van on-gehoord en de therapeuten hebben me geleerd te luisteren naar mijn lichaam, en niet naar mijn T(eef) ,wil zij een ééntonig feestje bouwen , dan moet ik luisteren naar mijn lichaam waar zit het fout ,waar moet ik aan werken,welke oefeningen kan ik doen om te relaxe’en ,bij wie kan ik te rade ,bij wie moet ik frequenter afspraken maken, als ook de gesprekken met mijn lot genoten heeft me een enorme boost gegeven, ik voel me herboren ik begin de vreugde van het leven terug te proeven, zelfs al regent het iedere dag ,bij mij schijnt altijd de zon, ik ben mijn T(eef) terug ten baas , ik moet niet meer luisteren naar haar ,ik beslis nu wanneer ik naar haar gejank luister, vanaf nu is het zoals het refrein gaat (weet wel niet wie het zingt)
“I HAVE 99 PROBLEMS BUT THE BITCH AIN’T ONE OFF THEM” ,ik ben terug mijn leven te baas het heeft een tijdje geduurd en er zijn mensen die mij in die richting geduuwd hebben en daar ben ik hen dan ook dankbaar voor, en ah de kostprijs is peannuts vergeleken met de rijkdom die men terugkrijgt.
Daarom dank aan al diegene ,van het centrum, therapeuten , lotgenoten,vrienden,enz.. jullie hebben mij laten in zien dat ik er nooit meer alléén voor sta, alle begin is moeilijk en ik zal wel nog struikelen ,maar vallen niet echt meer, zo sterk voel ik mij terug, dank u voor dit alles,ik hoop dat jullie nog veel mensen mogen tonen en helpen te luisteren naar hun lichaam en als jullie mij ooit kunnen gebruiken je roept maar grtz van mij en mijn T(eef).

J.B.

4 juni 2019