Getuigenissen

Getuigenissen

Ik ga even terug naar het begin…
Januari 2020 ..,
Sinds 2 weken net verlost van mijn sinusitis voor de 2de keer …
Tot grote spijt wel een vervelend geluid aanwezig ..een hoog gepiep ( te vergelijken met een oude tv die opstaat)…
Ik dacht dit gaat vanzelf over…
Dagen ,weken gaan voorbij en het geluid werd meer en meer aanwezig ..
Angst en paniek komen elke dag over de vloer ..
Ik ben mama ,vrouw van een prachtig gezin.. ,een geduldige lieve man en een prachtig zoontje van 3..
En op een dag wou ik niet meer ..het moest niet meer ..mijn afspraken ( de zoveelste stond gepland bij mijn KNO arts .Zelfs in maart mocht ik nar het UZ in gent (gespecialiseerd in tinnitus )..
Tot grote ramp breekt de Corona uit ..alle afspraken worden geannuleerd !
Daar stond ik dan ..helemaal op en emotioneel volledig in paniek en angst …
Niemand zou mij ooit kunnen helpen ,niemand !
Ik sleep mij letterlijk door de dagen heen,ik wil alleen maar slapen en niets doen ..en soms en meer en meer is er de gedachte van dit hoeft niet meer ,ik wil eruit !
Ik sluit mij op een dag aan op Facebook bij “Tinnituspatiënten in België “..
Ik besluit om toch een bericht te plaatsen ( denkend dat dit mijn laatste poging vragen was om hulp)…
Er komen veel reacties op ,uiteindelijk raad er mij iemand aan om mij aan te melden bij het “Centrum Ongehoord “..
Meneer die gereageerd had is er zelf langs geweest en heeft dit zeer positief ervaren !
Ik bel de volgende dag en ik mocht een week later toch langs gaan mits de maatregels met Corona ..
Hoop en toch blijdschap gaat er door mij heen ..
Misschien toch iemand die mij zal kunnen helpen ?
Ik telde de dagen af ..
Ik kom aan bij De Dokter Professor Bart Vinck op zijn oprit ..
Een vriendelijke dame doet open en verwijst mij naar boven te gaan ..
Deur gaat open en er staat een vriendelijke man op mij te wachten ..
Ik zal die dag nooit vergeten !
Dat was de eerste dag dat een Dokter naar mij Luisterde en mij begreep en enorm empathish was !
Na maanden vol in angst en paniek te zitten zijn we samen erachter gekomen hoe mijn tinnitus was gestart !
Hoe erg die dag het geluid er ook was ,toch gaf het mij een bepaalde rust om te weten dat ik er niet alleen voor stond en echt een dokter een team was die mij hiermee ging helpen ..
Dokter raad mij aan een week naar Brugge te gaan waar hij en zijn team klaarstaat om je hiermee te leren om te gaan !
Juni 2020 / 22 -26
Een intense week ,maar een week door een super team ontvangen en begeleid geweest!
Ook tijd gehad voor mezelf en toch een dag weer kunnen genieten, na maanden ongeloof dat ik nooit meer zou kunnen genieten ..
Lieve mensen, als jullie dit lezen ..ik kan het jullie alleen maar aanraden ,je staat er niet alleen voor ..
Dit team en de fantastische dokter /professor Bart Vinck is er voor jullie !
Ik zeg niet dat alles op te lossen valt ,maar is altijd een weg .. en deze start hier ..

L.A.

08 september 2020

Hierbij wil ik u en heel het team “on-gehoord” nog eens hartelijk bedanken voor de inzet en de professionele aanpak van mijn tinnitus-probleem.
Het was een enorme opluchting dat er eindelijk echt naar me werd geluisterd, en dat ik serieus genomen werd; dat er vanuit de diagnose een aangepaste behandeling werd voorgesteld, die door de therapeuten met veel aandacht werd toegepast.
Ook de voorstelling van Karel Vingerhoeds, die in feite het verhaal “vertaalt” van vele tinnituspatienten, heeft me erg aangegrepen maar ook heel veel moed gegeven. Karel is een voorbeeld van hoe we kunnen “leven” in gezelschap van nonkel T!
Met mij gaat het ondertussen goed. Ik besef dat ik nog een weg moet afleggen, maar de wegwijzers staan nu in de juiste richting, dus het gaat lukken! En de tinnitus speelt geen hoofdrol meer in mijn leven, dat laat ik niet meer toe!

Ik wil u en heel je team fantastische mensen een hele mooie Kerst toewensen en een gelukkig 2020! Veel succes met je boek, waar ik echt naar uitkijk!

H.D.V.

19 December 2019

 

Getuigenis patiënt

Video

Het belang van zwembandjes

Ik leerde pas laat zwemmen.

Mensen hadden het me ook amper aangeleerd.

Ik deed het dus verkeerd.

Zwom met al mijn kleren aan.

Toch lukte het me om steeds weer land te vinden.

 

Ik had het goed “op den droge”.

 

Op een dag sloeg een vuurtoren alarm.

Zonder ophouden.

Tinnitus maakte me bang.

 

Ik begon me in te graven.

Dacht hiermee geborgenheid te ervaren.

Een foto van de papa met enkel nog zijn hoofd op het strand.

Dit leuke plaatje vergeelde snel.

 

De eenzaamheid overmande mij op het opeens verlaten strand.

Deze samen met onze slechte vriend “de angst” deed me huilen als een kind.

Met mijn laatste krachten kwam ik uit het mulle zand.

Klaar om me aan de zee te verdrinken.

 

Doorheen de geluiden in mijn hoofd hoorde ik de liefste vrouwenstem.

Ook onze twee kinderen zongen in koor.

Mijn hart klopte te snel.

Hun woorden waren geen vaarwel.

 

Ik zag een man in de branding.

Een uitnodiging om toch te zwemmen naar een toekomst.

Hij gaf me zwembandjes.

“Nooit te oud om het goed te leren”.

 

Hij had veel supporters om zich heen.

Spartelen hoeft niet meer.

Ga maar je tempo het is de onze.

 

Ver zwemmen wil ik ook niet meer.

Eerder dobberen op mijn rug.

Rustig genieten.

 

Ik weet dat er op het strand mensen zijn

waarmee ik samen zandkastelen kan bouwen.

 

Gedaan met rouwen om “fantoom”.

De toekomst is geen droom.

V.C.

25 oktober 2019

Anderhalf jaar geleden kreeg ik tijdens een verkoudheid een plotse pieptoon te horen. Al snel was ik in paniek en kampte ik met een grote schrik dat dit voor de rest van mijn leven zou blijven, dit wou ik niet zomaar laten gebeuren en aanvaarden. Ik ging zo snel mogelijk naar de dokter en ik legde een heel traject af van verschillende hulpverleners om de oorzaak en oplossing van mijn probleem te vinden, tevergeefs want niemand kon mij helpen. Ik was boos, gefrustreerd en hulpeloos. Gelukkig lukte het mij vanuit eigen initiatief om te leren leven met de tinnitus. Maar desondanks dat het relatief goed ging, bleef het aan mij knagen dat het nooit volledig uit mijn leven verdween.
Wanneer ik vorige maand plots overvallen werd door een heftigere versie van mijn pieptoon waarbij ik mij zeer angstig voelde, besloot ik dat het nodig was om toch verder te zoeken. Ik nam contact op met professor Vinck met de vraag waar ik het best naartoe zou gaan om geholpen te worden, al snel kon ik bij hem in zijn praktijk terecht om een onderzoek te doen en de tinnitus in kaart te brengen.
Voor het eerst werd er uitgebreid tijd genomen om alles te bekijken, ik voelde mij begrepen en gerustgesteld wetende wat er juist aan de hand was. Door inzicht te krijgen in de werking van tinnitus en hoe ik hiermee kan omgaan, voelde ik mij veel rustiger. De dagen daarna merkte ik dat de kwaadheid en frustratie, die al zo lang mijn leven domineerden, stilletjes aan verdween.
Op een heel korte periode voelde ik mij stukken beter, de tinnitus verdween steeds meer. Ik ga er nu meer naar op zoek omdat ik haar in het merendeel van dag kwijt ben, er zijn zelf dagen dat ik er helemaal geen last van heb, iets wat ik enkele maanden geleden nooit had kunnen dromen.
Inzicht krijgen en je begrepen voelen, kunnen wonderen verrichten. Bij on-gehoord wordt er tijd genomen om naar je te luisteren, grondig te onderzoeken en de nodige ondersteuning te geven.

B.G.

30 oktober 2019

Ergens zat ik tussen de pagina’s vastgeplakt in een hoofdstuk van het boek wat ikzelf ben…

Eén voor één hebben ze de blaadjes losgeweekt.

In kleine overgeplooide hoekjes, tussen vergeelde oude lijntjes tekst en overgeslagen alinea’s, wisten ze goed verstopt verdriet boven te halen.

Wat minutieus ingebed lag tussen diepe onbereikbare lagen, bewerkten ze met simpele instrumenten.

Lippen bewogen er werd gepraat , handen duwden spanning weg uit spieren en vezels, adem werd terug in je longen geblazen.

Meesters waren het , hoe zij dit zagen, oud en diep maar ook jong en vers waren die lagen….

Virtuoos legden ze in één team, de vertakte tentakels van het tinnitus geluid in een paar dagen bloot.

En nu sta ik daar in die omwoelde akker verrast en onthutst van de hervonden zuurstof…

M.H.

O2